BUGÜNÜ UNUTMAMALIYIM

Bu günü unutmamalıyım. Yıkılmaz sandığım bir KALEm daha çöküyor gözümün önünde işte.

Dekorasyonu pembe de olsa, bana buzzz gibi gri gelen bir hastane odasındayız. Saat sabahın 5’i, tarih te 5’ini gösteriyor, Ağustos 2010. Anam babam kuşağından kalanların en kıymetlisi HALAM, öyle lafta falan değil, sahiden ANA YARIM yatıyor karşımdaki yatakta. 31 temmuz akşamından beri uyanmadı. Gözünü dahi aralamadan, kıpırdamaksızın uzanıyor adeta soluksuz. Nefes alıp verişini takipte zorlanıyorum, sesinden anlayamıyorum, minicik kalmış bedeninin belli belirsiz  inip kalkışını izliyorum saatlerdir. Hani konuşmamasını yadırgamıyorum aslında, daima az konuştu ömrünce. O da sevgisini bakışıyla belli eden nesildendi. Ve O’nun o kömür karası gözleri çok anlamlı bakardı. Hele ki kırgın, hele ki sitemliyse. Bir bakışla insanı utandırabilenlerdendi. Ama şimdi ne bakıyor, ne söylüyor, ne de…

Hayatımın baş köşelerinden birinde vakur bir kızılderili reisi gibi oturmasına alışkın olduğum,

Beni nazlamasını kanıksadığım, peşimi toplamasını beklediğim,

Hatalarımı örtbas etmesini, affetmesini, hoşgörmesini istediğim,

Sulugözlünün teki oluşumu borçlu olduğum,

Şu hayatta mükemmel pişirmeyi becerdiğim ilk ve de muhtemelen tek yemek olan Zeytinyağlı yeşil fasulyenin sırrını veren,

Her yıl en azından senede iki defa ANAM ve BABAMın ardından helvayı birlikte pişirdiğim,

“Yemekle birlikte sen de pişeceksin” diyen O muhteşem AŞÇI…

Yağlı irmikleri ortalığa sıçrattığı, mutfağımı “kirlettiği (!)” için şakadan da olsa söylenip “Bi daha mı seninle Helva? Asla!” diye diye…

yine her 8 Nisan ve her 21 Haziran’da o ocağın başına beraber geçtiğim… USTAm

10 Kasım 2010

Bu defa onun ardından ve ilk defa onsuz yaptım HELVA’yı… Üstelik O’nun ardından.

CAN HALAm…

Fedakârım,

Alınganım,

Sulugözlüm,

Cin gibi kadınım,

Yufka yüreklimi

Pırıl pırıl güneşli, bahardan kalma bir 10 Kasım günü;

Yatırdık kıymetlimi, annesinin kucağına…

O çok sevdiği babacığına, kardeşlerine kavuştu.

Yüzümü gökyüzüne çevirdiğimde bana göz kırpacak bir çift yıldız daha var artık cennette.

Kabir taşlarına her baktığımda bana altın sarısı parıldamayı sürdüren… böylelikle gülümseyen ANAM ve BABAMın yanıbaşında.

Uğurlar olsun. IŞIKLAR İÇİNDE UYUYASIN benim CİN GİBİ KADINIM, KIYMETLİM, seni çooook ama çooook sevdim, dizlerine başımı koymayı şimdiden özledim.

Seçkin Bilgen Gültan